Wzorzec FCI Nr 200 / 17.06.1998 / F*
CHARCIK WŁOSKI
(Piccolo Levriero Italiano)
TŁUMACZENIE:
Dr J.-M.Paschoud we współpracy z Dr A.Roncarati.
Tłumaczenie z języka francuskiego - Małgorzata Szmurło
KRAJ POCHODZENIA:
Włochy.
DATA PUBLIKACJI AKTUALNIE OBOWIĄZUJĄCEGO ORYGINALNEGO WZORCA:
30.03.1992
UŻYTKOWOŚĆ:
Pies wyścigowy.
KLASYFIKACJA FCI:
Grupa X Charty
Sekcja 3 Charty krótkowłose
Nie podlega próbom pracy.
KRÓTKI RYS HISTORYCZNY:
Charcik włoski pochodzi od chartów niewielkich rozmiarów, które żyły w starożytnym Egipcie na dworze faraonów, skąd przedostały się poprzez Lakonię (Grecja), o czym świadczą ich podobizny uwieczniane na wazach. Do Włoch rasa dotarła już w V wieku przed naszą erą. Jej największy rozwój na dworach szlacheckich miał miejsce w epoce renesansu. Nierzadko można odnaleźć charciki włoskie przedstawiane na obrazach największych włoskich i zagranicznych mistrzów tej epoki.
WYGLĄD OGÓLNY:
Pies o długich liniach, pies wpisuje się w kwadrat, a kształtami przypomina miniaturę greyhounda i sloughi. Można traktować go jako przykład gracji i dystynkcji.
WAŻNE PROPORCJE:
Długość tułowia jest równa lub nieco większa od wysokości w kłębie. Długość czaszki równa jest połowie długości głowy. Długość głowy może stanowić do 40% wysokości w kłębie.
ZACHOWANIE / CHARAKTER:
Zachowuje się z rezerwą, jest czuły i łagodny.
GŁOWA:
Wąska i wydłużona, jej długość może stanowić 40% wysokości w kłębie.
OKOLICA CZASZKI:
Czaszka : Płaska, osie górne czaszki i kufy prawie równoległe. Długość czaszki równa jest połowie długości głowy. Okolica podoczodołowa o wyraźnej rzeźbie.
Stop : Bardzo słabo zaznaczony.
OKOLICA TWARZOWA
Wierzchołek nosa: Wierzchołek nosa ciemny, najchętniej czarny, o rozwartych nozdrzach.
Kufa: Spiczasta.
Wargi: Cienkie, dobrze przylegające do szczęk, brzeg warg ciemno pigmentowany.
Szczęki/zęby: Szczęki wydłużone, o siekaczach ustawionych w regularny łuk, mocnych w porównaniu do wielkości psa. Zęby zdrowe, uzębienie kompletne, osadzone prostopadle do szczęk. Zgryz nożycowy.
Policzki: suche.
Oczy: Duże i wyraziste. Gałka oczna nie głęboko osadzona, ale nie wyłupiasta. Tęczówki ciemne. Brzegi powiek pigmentowane.
Uszy: Osadzone wysoko, małe o delikatnej chrząstce; załamane ku tyłowi i noszone na karku i na górnej części szyi. Gdy pies ma napiętą uwagę nasada ucha unosi się bocznie aż do poziomu.
SZYJA:
Profil: Linia górna lekko łukowata, linia górna szyi lekko załamana przy kłębie.
Długość: Równa długości głowy.
Kształt: W kształcie ściętego klina, dobrze umięśniona.
Skóra: Cienka, nie tworzy podgardla
TUŁÓW:
Długość tułowia jest równa lub nieco dłuższa od wysokości w kłębie.
Linia górna: Profil prosty, okolica grzbietu i lędźwi wysklepiona. Wysklepienie lędźwi harmonijnie przechodzi w linię zadu.
Kłąb: Dość wyraźnie zaznaczony.
Grzbiet: prosty, muskularny.
Zad: Bardzo spadzisty, szeroki i muskularny.
Klatka piersiowa: Wąska, głęboka, sięgająca do łokci.
OGON:
Nisko osadzony, cienki nawet u nasady, stopniowo ścieniający się końcowi. Noszony jest nisko i prosto w pierwszej części, a następnie zakręcony. Przeprowadzony pomiędzy tylnymi kończynami i wyciągnięty ku górze powinien sięgać nieco poza guzy biodrowe. Włos krótki.
KOŃCZYNY:
KOŃCZYNY PRZEDNIE:
Całość: prawidłowa postawa i sucha muskulatura.
Łopatka: Nieco ukośna o dobrze rozwiniętych mięśniach, wyraźnie widocznych.
Ramię: Kąt łopatkowo-ramienny bardzo rozwarty, ramię ułożone równolegle do płaszczyzny pośrodkowej tułowia.
Łokcie: Ani odstające, ani podstawione.
Przedramię: Długość kończyny mierzona od ziemi do łokcia jest nieco większa od odległości od łokcia do kłębu; kościec bardzo lekki; przedramię widziane od frontu i z profilu ustawione idealnie pionowo.
Śródręcze: Na przedłużeniu pionowej linii przedramienia, widziane z profilu jest nieco ukośne.
Łapa przednia: Prawie owalna, mała z wysklepionymi i zwartymi palcami. Opuszki pigmentowane. Pazury czarne lub ciemne w zależności od umaszczenia i koloru łapy, gdzie tolerowane są białe znaczenia.
KOŃCZYNY TYLNE:
W całości : Widziane z tyłu o idealnej postawie.
Udo: Długie, suche, niezbyt obfite z wyraźnie widocznymi poszczególnymi mięśniami.
Podudzie: Bardzo ukośne, o cienkim kośćcu i bardzo wyraźnie widoczną rynienką podudzia.
Staw skokowy i śródstopie: Leżą na przedłużeniu pionowej linii, poprowadzonej od guza kulszowego.
Łapa tylna: Mniej owalna niż przednia, o wysklepionych i zwartych palcach. Opuszki i pazury dobrze pigmentowane, podobnie jak w przednich łapach.
CHODY:
Elastyczne, harmonijne nie podrygujące. Galop szybki.
SKÓRA:
Cienka, dobrze przylegająca na całym ciele, z wyjątkiem łokci, gdzie jest nieco mniej napięta.
SZATA:
WŁOS: Krótki, delikatny na głowie, bez najmniejszego śladu frędzli.
UMASZCZENIE: Jednolite: czarne, szare, łupkowo-szare i żółte (inaczej izabelowate) we wszystkich możliwych odcieniach. Kolor biały tolerowany jest wyłącznie na przedpiersiu i łapach.
WIELKOŚĆ:
WIELKOŚĆ I CIĘŻAR:
Wysokość w kłębie: Psy i suki : od 32 do 38 cm.
Masa ciała: Psy i suki : maksymalnie 5 kg
WADY:
Wszelkie rozbieżności z powyższym wzorcem powinny być uważane za wady powodujące obniżenie oceny w zależności od stopnia wyrażenia.
· Psy stale chodzące inochodem.
· Czaszka zbyt szeroka.
· Wysokie unoszenie kończyn (stepowanie)
WADY DYSKWALIFIKUJĄCE:
· Znaczna zbieżność lub rozbieżność osi czaszki i kufy.
· Nos całkowicie lub w połowie pozbawiony pigmentu.
· Grzbiet nosa wklęsły lub wypukły.
· Przodozgryz lub tyłozgryz.
· Oczy różnobarwne; całkowita depigmentacja brzegów powiek.
· Ogon zakręcony na grzbiet; brak ogona; ogon genetycznie skrócony lub obcięty.
· Przydatne pazury.
· Maść wielobarwna; biały kolor poza miejscami wskazanymi we wzorcu.
· Wysokość w kłębie poniżej 32 cm lub powyżej 38 cm, zarówno u psów, jak i u suk.
UWAGA:
Samce powinny mieć oba jądra normalnie wykształcone i całkowicie opuszczone do moszny.
*źródło: Klub Charta w Polsce